อ.อ. พราหมณ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 12 / 45

88 ศีล....เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม เมื่อจารึกกุรุธรรมของพระราชมารดาแล้ว พราหมณ์ ทั้งหลายก็ไปเข้าเฝ้าพระอัครมเหสี เพื่อทูลขอกุรุธรรม พระนางกลับตรัสด้วยความกังวลว่า “ครั้งหนึ่งเราเคยหลงผิด เผลอคิดไปว่า

บทความนี้พูดถึงการที่พราหมณ์เข้าเฝ้าพระราชมเหสีและพระมหาอุปราชเพื่อต้องการขอกุรุธรรม ซึ่งทั้งสองพระองค์มีความกังวลเกี่ยวกับการกระทำของตนก่อนหน้านี้ แต่สุดท้ายก็กลับมายึดมั่นในความดี โดยมีการจารึกกุรุธ

92 ศีล...เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม นั่นเอง มาณพผู้นั้นก็ได้ปรากฏตัวขึ้น เราจึงหดมือกลับ ไม่อาจรับการว่าจ้างครั้งใหม่ได้ แล้วเหตุการณ์ก็กลับกลาย เป็นว่ามาณพผู้นั้น คือพระอินทร์ที่แปลงกายมาเพราะต้องการ ท

บทความนี้เล่าถึงการทดสอบความซื่อตรงโดยพระอินทร์ผู้แปลงกายมา และการรับค่าจ้างจากชายอื่นที่ทำให้เกิดความไม่บริสุทธิ์ในกุรุธรรม ซึ่งนำไปสู่การจารึกศีล ๕ โดยพราหมณ์และชื่อเสียงของความบริสุทธิ์ของประชาชนใน

104 ศีล....เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม ศิษย์ของพราหมณ์นำแพะกลับไปยังสำนัก พร้อมทั้ง เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ให้กับพราหมณ์ผู้เป็นอาจารย์ฟัง พราหมณ์จึงถามแพะว่า “นี่ท่าน เพราะเหตุใดท่าน จึงหัวเราะ และเหตุ

เรื่องราวนี้เล่าถึงการสนทนาระหว่างพราหมณ์กับแพะที่กลับมาจากการทำพิธีแพะสังเวย แพะเล่าให้พราหมณ์ฟังถึงกรรมที่เคยทำมา ซึ่งส่งผลให้ต้องประสบทุกข์ในชาติต่อมา โดยการฆ่าแพะตัวหนึ่งทำให้ตนต้องถูกตัดศีรษะถึง

105 พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ “พราหมณ์ บาปที่เราได้กระทำนั้น มีกำลังมากเกิน กว่าที่ท่านจะคุ้มครองเราได้” พราหมณ์ก็ยังยืนยันว่า “เราจะไม่ยอมให้ใครฆ่าท่าน จากนั้นพราหมณ์ได้ปล่อยแพะให้เป็นอิสระ พร้อม

ในเนื้อหานี้พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ กล่าวถึงการเข้าถึงความเชื่อเกี่ยวกับบาปที่เกิดจากการกระทำ และความสามารถในการคุ้มครองจากพราหมณ์ การปล่อยแพะเป็นสัญลักษณ์ของการปลดปล่อยและความเชื่อมโยงกับการพิทั

179 พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ ศีลกับปัญญาเป็นยอดในโลก (โสณทัณฑสูตร ๙/๑๗๔-๑๙๔ ความย่อ) สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าจาริกไปยังแคว้นอังคะ พร้อมด้วยภิกษุ สงฆ์หมู่ใหญ่ ทรงแวะพัก ณ เมืองจัมปา โดยประทับอย

ในช่วงที่พระผู้มีพระภาคเจ้าจาริกไปยังแคว้นอังคะ พระองค์ได้ประทับอยู่ที่เมืองจัมปา และได้สนทนากับพราหมณ์โสณทัณฑะเกี่ยวกับคุณสมบัติที่ทำให้ใครสามารถเรียกตนเองว่าเป็นพราหมณ์ได้ โดยพราหมณ์ได้กล่าวถึงคุณสม

180 ศีล....เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม เมื่อตรัสถามว่า ถ้าลดลงเสียอีก ๑ เหลือ ๓ จะลดอะไร โสณ ทัณฑพราหมณ์กราบทูลว่า ลดข้อที่เกี่ยวกับการท่องจำมนต์ เมื่อตรัสถามว่า ถ้าลดลงเสียอีก ๑ เหลือ ๒ จะลดอะไร โสณ ทัณ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระผู้มีพระภาคเจ้าและโสณทัณฑพราหมณ์เกี่ยวกับคุณสมบัติของพราหมณ์ โสณทัณฑพราหมณ์อธิบายว่าศีลและปัญญามีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด โดยไม่มีคุณสมบัติเหล่านี้ก็คือ ไม่สามาร

ธรรมะเพื่อประชll อบรมตน มุ่งสู่ทางสวรรค์ ៨៦ เส้นพระเกศาหงอกนั้นเสด็จลงจากปราสาท ประทับนั่งบน ราชบัลลังก์ แล้วตรัสสั่งให้เรียกอำมาตย์ประมาณ 40,000 คน มีเสนาบดีเป็นประมุข พราหมณ์ 50,000 มีปุโรหิตเป็นประ

ในเนื้อหานี้ กล่าวถึงการตัดสินใจของพระโพธิสัตว์ที่จะออกบรรพชาเมื่อทรงพบว่าตนเองแก่เฒ่า โดยมีความขัดแย้งจากบิดามารดาและประชาชนที่ห่วงใย แต่พระองค์มีความตั้งใจที่จะฝึกฝนตนเองเพื่อมุ่งสู่ทางสวรรค์ โดยยอม

Boประช ละตัณหาได้ไม่ต้องเกิดอีก ประสบการณ์ทางโลกมามาก มองไม่เห็นสาระแก่นสารของการ ใช้ชีวิตแบบชาวโลก จึงมีความเบื่อหน่ายในฆราวาสวิสัยได้ทูลลา พระเจ้าปเสนทิโกศลออกจากตำแหน่งปุโรหิต และออกบวช เป็นชฎิล ตั

บทความนี้เล่าถึงการบวชของพราหมณ์พาวรีที่ละตัณหาและออกมาเป็นชฎิล เพื่อค้นหาความหมายของชีวิตโดยการตั้งอาศรมและเรียนรู้จากพระพุทธองค์ โดยมีหลานชายผู้เคารพในลุงติดตามไปและอาจารย์ใหญ่ได้ส่งหลานไปถามปัญหากั

ธรรมะเพื่อประชll ละตัณหาได้ไม่ต้องเกิดอีก ๒๒๓ ทั้งหลายผู้ประมาทแล้ว ย่อมเดือดร้อนเพราะรูปเป็นเหตุ เพราะฉะนั้น ขอท่านจงเป็นผู้ไม่ประมาท ละความพอใจในรูปเสีย จะได้ไม่ต้องเกิดอีก” พราหมณ์ได้ทูลถามปัญหาข้อ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสอนธรรมของพระพุทธเจ้าที่เน้นการละตัณหาเพื่อไม่ต้องเกิดใหม่อีก ผู้ฟังธรรมสามารถมีดวงตาเห็นธรรม และเข้าใจความไม่ประมาทในชีวิตที่ทำให้เกิดเดือดร้อน เพราะตัณหาความพอใจในรูป.

ไม่ ค ว ร ห วั ง ในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร คนจัณฑาล คนเท หยากเยื่อ และคนอื่นๆ จะไม่แก่ ไม่ตาย เพราะชาติของตน ไม่มีเลย ชนเหล่าใด ร่ายเวทมนตร์ ชนเหล่านั้นและชนเหล่าอื่น จะไม่แก่แ

ธรรมะเพื่อประชา ไม่ควรหวังในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ ៣៦៨ การได้อัตภาพเป็นมนุษย์นั้น พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า เป็นการยาก แต่การที่จะดำรงภาวะของความเป็นมนุษย์ ให้ บริสุทธิ์บริบูรณ์ได้นั้นยากยิ่งกว่า เพราะจ

การดำรงชีวิตในฐานะมนุษย์เป็นสิ่งที่ยากยิ่งกว่าการเกิดเป็นมนุษย์ นอกจากจะต้องตั้งมั่นในความดีแล้ว ยังต้องสะสมบุญกุศลเพื่อเตรียมพร้อมในการเดินทางในสังสารวัฏ ทั้งนี้จิตใจที่หยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่

Boประช ศาสดาเอกของโลก (๒) ๒๖ หากเป็นยุคสมัยที่มนุษย์มีอายุถอยลงไปต่ำกว่า 900 ปี ก็ไม่ใช่เวลามาอุบัติเช่นกัน เพราะหมู่สัตว์มีกิเลสหนาปัญญา หยาบเกินไป คำสอนที่พระองค์ทรงแสดงจะเป็นเหมือนไม้ที่ขีด ลงไปในน

เนื้อหาแบ่งปันการตรวจสอบกาลสมัยเหมาะสมในการอุบัติของพระพุทธเจ้า โดยมีกฎเกณฑ์เกี่ยวกับอายุของมนุษย์และการที่พระองค์จะบังเกิดในชมพูทวีปซึ่งมีพระพุทธเจ้ามากมาย นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความสำคัญของตระกูลที่พร

ธรรมะเพื่อประชาช คนจะดีอยู่ที่การกระทำ ๒๗๓ ชาวเมืองที่รอคอยการมาของนาง เมื่อไม่เห็นนางมา และรู้ว่ามาตังคะเป็นต้นเหตุ ก็พากันโกรธเคือง ต่างช่วยกันรุม ทุบตีมาตังคะจนบาดเจ็บสาหัส และสลบไป แล้วนําร่างไปทิ

ในเรื่องนี้ มาตังคะถูกชาวเมืองทำร้ายเพราะเข้าใจผิดว่าลูกสาวพราหมณ์เป็นสาเหตุ เขาจึงประกาศไม่ยอมลุกจากหน้าบ้านพราหมณ์เพื่อเรียกร้องความยุติธรรมให้กับตน เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึงการกระทำที่มีผลกระทบต่อสังค

สัตถันตรกัป ๗ วัน ๓๐๘ ผิวพรรณวรรณะดี บางคนมีวรรณะไม่ดี การประพฤติผิดใน ภรรยาของผู้อื่นก็เกิดขึ้น จากนั้นมนุษย์ที่มีอายุหนึ่งหมื่นปี จะมีอายุถอยลงเหลือ ห้าพันปี แล้วการพูดจาส่อเสียดหยาบคายก็เกิดขึ้น อา

บทความนี้พูดถึงการลดลงของอายุมนุษย์จากหมื่นปีสู่เพียง 10 ปี และผลกระทบทางจิตวิญญาณที่เกิดขึ้นในสังคมเช่น การประพฤติผิดและการขาดความเคารพต่อผู้ใหญ่ เช่น อธรรมราคะ มิจฉาทิฐิและการดำเนินชีวิตไม่ถูกต้อง โ

ธรรมะเพื่อประชา สั ต ถุ น ต ร ก ป ๗ วัน ๓๐๙ คนทั้งหลายจะประพฤติปฏิบัติผิดต่อมารดาบิดาสมณ พราหมณ์ และจะไม่อ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ในตระกูล เขาจะไม่มีจิต คิดเคารพยำเกรงว่า นี่แม่ นี่พ่อ นี่ลุงป้าน้าอาภรรยาของ

ในยุคสัตถันตรกัป ๗ วัน มนุษย์จะมีความไม่เคารพต่อบิดามารดาและผู้ใหญ่ในสังคม ส่งผลให้เกิดการฆ่าฟันกันเอง แต่ก็ยังมีคนบางกลุ่มที่เสนอแนวทางในการทำกุศลและรักษาศีล ๕ ซึ่งนำไปสู่อายุขัยที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก

สังคมในอุดมคติ ๓๖๒ เหมือนดังเรื่องราวของอายุวัฒนกุมาร ที่ใช้บ้านเป็นสถานที่ ปฏิบัติธรรม ให้มหาชนมาฟังพระสงฆ์เจริญพุทธมนต์ สวดพระ ปริตร และฟังธรรมกัน ทำให้รอดพ้นจากความตายมาได้อย่าง เป็นอัศจรรย์ เรื่อง

ในสมัยพุทธกาล มีพราหมณ์คู่หนึ่งที่มีลูกชายสวยงามแต่ถูกทำนายว่าจะมีอายุไม่เกิน 7 วัน พ่อแม่กลัวและหาทางช่วยลูกให้รอดชีวิต โดยมีนักบวชได้แนะนำว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะช่วยได้ เรื่องนี้สะท้อนถึงความเชื่อใ

สังคมในอุดมคติ ๓๖๔ ประชุมกันที่บ้านนั้น เพื่อมาฟังธรรม และปฏิบัติธรรมเต็มไปหมด แม้ในอากาศก็อยู่แน่นไปหมดจนไม่มีช่องว่าง ในวันนั้น อวรุทธกยักษ์ตนหนึ่งซึ่งบำรุงท้าวเวสสุวัณ อยู่ ๑๒ ปี ได้รับพรว่า “ภายใน

เรื่องราวเกี่ยวกับการประชุมที่บ้านเพื่อฟังธรรมและปฏิบัติธรรม ซึ่งมียักษ์ตนหนึ่งตั้งใจจะจับเด็กทารก แต่การประชุมนี้มีเหล่าเทวดาและพรหมมาช่วยกันทำให้มนุษย์และเทวดาบรรลุธรรม ในที่สุดเด็กทารกได้รับพระพุทธ

ธรรมะเพื่อประช เส้นทางจอมปราชญ์ (๑) ៤៤៧ ชนทั้งปวงในชมพูทวีป ท่านจะประกอบด้วยบุญ ๓ อย่าง คือ ๑. ประกอบด้วยไหวพริบปฏิภาณ ๒. ประกอบด้วยกำลังรี้พล พหลโยธิน และสุดท้าย ๓. ประกอบด้วยโภคอิสริยสมบัติเป็น อันม

ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของบุญ 3 อย่างในชีวิตของชนในชมพูทวีป ได้แก่ ไหวพริบปฏิภาณ, กำลังรี้พล, และโภคอิสริยสมบัติ การอธิบายถึงการพัฒนาของพระยามิลินท์จากสามเณรไปเป็นจอมปราชญ์ ผู้มีชื่อเสียงในยุคนั้น

ธรรมะเพื่อประชาช เส้นทางจอมปราชญ์ (๒) ๔๕๕ พระโรหณะตอบว่า “ข้อนั้นเป็นเพราะข้าพเจ้าไม่ได้ เอาใจใส่” เหล่าพระอรหันต์จึงได้ลงพรหมทัณฑ์ท่านว่า ตัวท่าน เองไม่ได้ประพฤติผิดสังฆกรรมหรอก แต่ด้วยเหตุที่ไม่สนใจ

เรื่องราวของพระโรหณะที่ถูกลงโทษให้ไปบิณฑบาตที่บ้านพราหมณ์ เพื่อเตรียมตัวนาคเสนกุมารให้พร้อมสำหรับการบวช โดยพระโรหณะได้ทำหน้าที่ด้วยความตั้งใจและไม่มีวันขาด จนกระทั่งได้ยินคำพูดที่สำคัญจากพราหมณ์ ผู้ที

สามัคคีธรรม ១០៨ ทั้งเจ็ดประการว่า ถ้าชาววัชชีหรือใครก็ตามปฏิบัติตนตามหลัก ธรรมนี้ จะไม่มีความเสื่อมแน่นอน วัสสการพราหมณ์ได้ฟังดังนั้น จึงกราบทูลเสริมว่า “อย่าว่าแต่ท่าทั้งเจ็ดข้อเลย เพียงข้อใด ข้อหนึ่

เนื้อหาเกี่ยวกับหลักสามัคคีธรรมที่เผยแพร่ให้กับชาววัชชี และการพยายามของวัสสการพราหมณ์ในการทำให้ชาววัชชีแตกแยกจากกัน ส่งผลให้เกิดความอ่อนแอของชุมชนและเปิดโอกาสให้พระเจ้าอชาตศัตรูเข้ามาทำลายล้าง ชี้ให้เ